Alçakgönüllülük ve kibir, insanın kendisiyle ve çevresiyle olan ilişkisini derinlemesine etkileyen iki zıt kavramdır. Alçakgönüllülük, kişinin kendini olduğu gibi kabul etmesi ve başkalarına karşı saygılı bir tutum sergilemesi anlamına gelirken, kibir, kişinin kendisini başkalarından üstün görmesi ve bu nedenle ilişkilere zarar vermesi olarak tanımlanabilir. Bu iki tutum arasında denge sağlamak, insanın sosyal yaşamındaki başarı ve mutluluğu büyük ölçüde etkiler.
Alçakgönüllülük ve kibir kavramları, kişinin kendine ve başkalarına karşı tutumunu farklı şekillerde yansıtır .
Alçakgönüllülük, kişinin kendini küçük görerek alçaltması değil, kendi değerlerini, yeteneklerini ve olumlu ve olumsuz yanlarını bilerek kendini olduğu gibi kabul etmesidir . Bu kavram, gösterişe değil öze önem vermeyi, gereksiz yere övünmemeyi ve övülmeyi beklememeyi içerir .
Kibir ise, kişinin kendini aşırı derecede beğenmesi, üstün görmesi ve başkalarını küçümsemesiyle ortaya çıkan bir ruh halidir . Kibirli insanlar, kendi başarılarını ve yeteneklerini abartarak başkalarına saygısızlık ve aşağılama gösterirler .
